07 ΟΚΤΩΒΡΗ 2020

Να καταδικάσουμε το “νέο” άδικο και αντιδραστικό πόλεμο στο Καύκασο - Να καταγγείλουμε τους ιμπεριαλιστές και τα αστικοφεουδαρχικά πιόνια τους στη περιοχή

Νέα αιματηρή σύγκρουση μαίνεται το τελευταίο διάστημα μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαιτζάν για την περιοχή του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Περιοχή που κατοικείται στη πλειοψηφία της από κατοίκους που μιλούν αρμενική γλώσσα αλλά “ανήκει” στο Αζερμπαιτζάν. Πρόκειται για μια σοβαρή αναζωπύρωση της υποβόσκουσας εδώ και δεκαετίες αντιπαράθεσης, με φανερούς πρωταγωνιστές τα δύο αντιδραστικά κράτη που διεκδικούν καθένα για λογαριασμό του ολόκληρη την λεγόμενη διαφιλονικούμενη έκταση. Πίσω και πάνω από αυτά, υπάρχει η άμεση παρέμβαση τόσο των Ρώσων με την ανοιχτή στήριξη στην Αρμενία, όσο και της Δύσης – ΗΠΑ κυρίως αλλά και ΕΕ – με την στήριξη στο Αζερμπαιτζάν και την πολεμική ανάμιξη της Τουρκίας.

Η παρόξυνση των ενδοιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών είναι η βασική αιτία της αναζωπύρωσης της διένεξης και της επιστροφής στο προσκήνιο της αντιπαράθεσης για τη συγκεκριμένη περιοχή. Εντάσσεται στη στρατηγική των Αμερικάνων ιμπεριαλιστών περικύκλωσης-περίσφιξης της Ρωσίας, ενώ ακόμη δεν έχει κοπάσει η υποδαύλιση της πολιτικής κρίσης στην Λευκορωσία. Με ανοιχτό πάντα το μέτωπο της Ουκρανίας, με την λεγόμενη αντιπυραυλική ασπίδα σε πλήρη εξέλιξη σε πρώην ανατολικές χώρες, με το αίμα να ρέει ακόμη σε Ιράκ, Αφγανιστάν, Συρία και Λιβύη αλλά και την επιχείρηση ξωπετάγματος και σφραγίσματος των Βαλκανίων από κάθε ρωσική επιρροή. Η μεγάλη αυτή εικόνα μας δίνει τα δεδομένα και τη σφοδρή σύγκρουση που διεξάγεται σ’ ολόκληρο αυτό το τόξο για κυριαρχία και στράτευση στις στρατηγικές επιδιώξεις των στρατηγικών ανταγωνιστών ΗΠΑ και Ρωσίας.

Μέσα σ’ αυτό το με αρκετή σαφήνεια οριοθετημένο πλαίσιο, επιχειρούν να πλασαριστούν οι αντιδραστικές άρχουσες κλίκες της περιοχής, ευελπιστώντας να βρεθούν με το μέρος του νικητή και λειτουργώντας κυριολεκτικά ως πιόνια στη πολεμική σκακιέρα. Μόνο που οι ίδιοι και οι γόνοι τους δεν μετέχουν σ’ αυτό τον πόλεμο αλλά επιβάλλουν τη μακάβρια επιλογή τους στους λαούς τους. Η υποδαύλιση ή ανακίνηση διενέξεων μέχρι του σημείου πολεμικής σύγκρουσης, η θέση στην ημερήσια διάταξη πολιτικών επαναχάραξης συνόρων, η προαγωγή εθνικιστικών και σοβινιστικών τάσεων, βλέψεων και πρακτικών, έχει άμεση σχέση και με τις επιδιώξεις των μεγάλων ιμπεριαλιστικών παιχτών αλλά και με τους φόβους και τις μωροφιλοδοξίες των εξαρτημένων από αυτούς αστικών τάξεων και φεουδαρχικών κλικών των εμπλεκομένων χωρών. Επαναφέρει σε ενεστώτα χρόνο συγκρούσεις και γενοκτονίες του παρελθόντος, αλληλοτροφοδοτεί το μίσος και την εχθρότητα ανάμεσα στους λαούς, ενισχύει την πολιτική της αντιπαλότητας και της επιδίωξης “τελικής λύσης” μέσω των όπλων.

Η ανοιχτή και απροκάλυπτη στρατιωτική στήριξη της Τουρκίας στη άρχουσα αντιδραστική κάστα του Αζερμπαιτζάν είναι βέβαιο ότι έχει την προτροπή και έγκριση των Αμερικάνων. Ταυτόχρονα λειτουργεί ως “διοχέτευση” του τουρκικού μεγαλοιδεατισμού σε ευπρόσδεκτα και απολύτως συμβατά με τις στρατηγικές επιδιώξεις τους πεδία απέναντι στη Ρωσία, ενώ συνάδει με την επιθυμία της τουρκικής αστικής τάξης ν’ αποκτήσει ρόλο περιφερειακής δύναμης στα τεκταινόμενα της περιοχής. Το αν αυτό σημαίνει πρόσκαιρο καταλάγιασμα των ελληνοτουρκικών αντιπαραθέσεων μένει να φανεί. Σίγουρα πάντως αποτελεί μια ακόμη σαφή ένδειξη φανερής “επιστροφής” της Τουρκίας στο ευρωατλαντικό στρατηγικό πλαίσιο, πράγμα που φαίνεται πως δημιουργεί πονοκεφάλους στη προσπάθεια της ιμπεριαλιστικής Ρωσίας να βάζει συνεχείς σφήνες - και μέσω της Τουρκίας - στους δυτικούς ιμπεριαλιστές.

Με αυτές τις πολιτικές παραμέτρους, η ευρύτερη περιοχή του Καυκάσου – γνωστή και ως μαλακό υπογάστριο της Ρωσίας – εμπλέκεται με άμεσο τρόπο στη διακεκαυμένη ζώνη των πολεμικών συγκρούσεων. Η φωτιά του πολέμου επεκτείνεται βορειότερα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι ήδη γνωστές εστίες θα ημερέψουν. Και πως θα μπορούσε να συμβεί αυτό, άλλωστε, όταν, σε όλες αυτές, οι πολεμικές συγκρούσεις δεν έχουν καμιά σχέση με τα συμφέροντα των λαών, αλλά δημιουργούνται και ανατροφοδοτούνται από τα ιμπεριαλιστικά και αστικά συμφέροντα και βλέψεις. Συμφέροντα κατακτητικά, επεκτατικά και σοβινιστικά, σύμφυτα με τη φύση και το χαρακτήρα του εχθρικού για τους λαούς καπιταλιστικού κοινωνικοοικονομικού συστήματος στο ανώτατο ιμπεριαλιστικό στάδιο σήψης του.

Οι λαοί της Αρμενίας και του Αζερμπαιτζάν, οι κάτοικοι του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, κινδυνεύουν να γίνουν γι’ ακόμη μια φορά τα θύματα μιας σύγκρουσης ενάντια στα συμφέροντά τους που διευθύνεται από τους ιμπεριαλιστές και διεξάγεται από αντιδραστικές άρχουσες τάξεις και τα κράτη τους. Πρέπει να σταθούν ενάντια στον πόλεμο, να παλέψουν για να σταματήσει. Αυτός ο πόλεμος δεν είναι δικός τους, τον έχουν πληρώσει και τον πληρώνουν και πάλι με βαρύ φόρο αίματος. Ιδιαίτερα και αναφορικά με την περιοχή του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, οι κάτοικοί του πρέπει να αγωνιστούν και να απαιτήσουν την απόσυρση όλων των στρατών από την περιοχή. Να υπερασπιστούν το δικαίωμα στην αυτοδιάθεσή τους, όπως και αυτό όλων των καταπιεζόμενων εθνών. Κανείς πέρα από τους ίδιους δεν πρόκειται να τους το χαρίσει.

Αναζήτηση
Πολιτική εκδήλωση: Ο λαός στην πρώτη γραμμή!
Πολιτική εκδήλωση για την πανδημία
Σποτάκι νεολαίας για την πανδημία
Κατηγορίες
Βιβλιοπωλείο-Καφέ

Γραβιάς 10-12 - Εξάρχεια
Τηλ. 210-3303348
E-mail: books@ektostonteixon.org

 
Βίντεο