10 ΦΛΕΒΑΡΗ 2018

Σοβινιστική υστερία, εθνικιστική έξαρση. Με φόντο την Αστερόεσσα!

Ούρλιαξαν, έσκουξαν, αλύχτησαν τα πιο πιστά σκυλιά του συστήματος. Τα στελέχη της εκκλησίας, του στρατού και των αστικών κομμάτων. Όλοι εκείνοι που τα κρίσιμα χρόνια των μνημονίων και των αντεργατικών μέτρων δεν υποστήριξαν τον αγωνιζόμενο λαό, ο οποίος μάτωνε κατά χιλιάδες στους δρόμους της χώρας, και έβλεπαν «ταραχές», τους ενοχλούσαν οι απεργίες, ανησυχούσαν για το «χάος» που είχε προκληθεί. Οι πιο πιστοί σύμμαχοι του συστήματος της εξάρτησης και της υποτέλειας, στις πιο δύσκολες στιγμές του.

Τώρα ξαφνικά θυμήθηκαν ότι είναι «πατριώτες». Τώρα δεν τους πειράζει που κλείνουν οι δρόμοι από τα συλλαλητήρια και ο κόσμος δεν μπορεί… να κάνει τα ψώνια του. Πρώτη από όλους η «πνευματική κεφαλή» του τόπου, η εκκλησία, με πρωτεργάτη τον Άνθιμο, που τους Αμερικάνους «συμμάχους» τούς ανεβάζει, «συμμάχους» τούς κατεβάζει. Από κοντά και ο προαλειφόμενος νέος πολιτικός, ο πρώην φασιστο-καραβανάς Φραγκούλης Φράγκος, και ξωπίσω του μια σειρά στελέχη των σωμάτων ασφαλείας και του στρατού, με τις στολές τους (τόσο αντισυστημικά).

Δεν μπορούσε να λείψει ο Σαμαράς, ο Άδωνις, ο Τζιτζικώστας, ο Φαήλος και τόσοι άλλοι «σοβαροί δεξιοί». Και φυσικά κάθε είδους ακροδεξιό, φασιστικό και ναζιστικό μόρφωμα που πρώτο και κύριο εχθρό του έχει το λαϊκό κίνημα και τις οργανώσεις του. Δεν θα μπορούσε από το συλλαλητήριο της Αθήνας να λείψει ο αρχηγός της ΧΑ, Μιχαλολιάκος, που έχει αναλάβει ο ίδιος την πολιτική ευθύνη για τη δολοφονία του Π. Φύσσα. Την ίδια στιγμή που η Ηριάννα και οι 9 Τούρκοι πολιτικοί πρόσφυγες βρίσκονται στη φυλακή, χωρίς το κράτος να μπορεί να παρουσιάσει ούτε ένα σοβαρό στοιχείο σε βάρος τους – κατά τα άλλα ο Τσίπρας μάς καλεί όλους να νικήσουμε τον «εθνικισμό».

Από κοντά, στο ρόλο που έχει παίξει και στο παρελθόν, ο Μ. Θεοδωράκης, που αποτελεί και αποτελούσε το «αριστερό» άλλοθι της πιο αντιδραστικής και σάπιας εθνικής ομοψυχίας (Καραμανλής ή τανκς, ’89-91 κτλ). Ξεχύθηκαν στις πλατείες για να χύσουν το εθνικιστικό και σοβινιστικό δηλητήριο και να στρέψουν τον κόσμο μακριά από τους πραγματικούς του εχθρούς.

Αν μια φράση μπορεί να συμπυκνώσει όλη την ουσία της υστερίας των τελευταίων εβδομάδων, είναι αυτή που περιείχε η ομιλία του Φράγκου στη Θεσσαλονίκη, ότι ο λαός μας άντεξε το ξεπούλημα του πλούτου μας στους ξένους, όμως δεν θα αντέξει να ξεπουληθεί «το όνομα της Μακεδονίας». Η δήλωση αυτή αποτελεί μια καθαρή υποταγή στον ιμπεριαλισμό και τα μνημόνια. Ούτως ή άλλως, άνθρωποι σαν τον Φράγκο δεν χρειάζονται συστάσεις. Από το «ηχηρό ΝΑΙ» στο δημοψήφισμα και τη ΝΑΤΟϊκή άσκηση καταστολής «Καλλίμαχος» μέχρι τα ρατσιστικά συνθήματα των ΟΥΚ στις παρελάσεις.

Το ζητούμενο όμως είναι να περάσει και η ανάλογη γραμμή υποταγής προς τον λαό. Καμία αμφισβήτηση των ντόπιων αφεντικών, καμία αμφισβήτηση της εξάρτησης, αποδοχή ως τετελεσμένης της αντιλαϊκής πολιτικής (τα μνημόνια «πάει, πέρασαν»). Οι μόνοι ενάντια στους οποίους πρέπει να «ξεσηκωθεί» ο κόσμος είναι οι γειτονικοί μας λαοί. Απέναντι στους δυνατούς, διδάσκουν στο λαό να σκύβει το κεφάλι, γιατί του λένε ότι είναι αδύναμος και δεν μπορεί να αντιδράσει. Απέναντι στους αδύναμους, όμως, σπεύδουν να διεγείρουν το «φρόνημά» του. Για να καταλήξουμε στην ομιλία του Θεοδωράκη στην Αθήνα, που ως κύριο εχθρό τοποθέτησε τον «αριστερόφρονα φασισμό» και γενικά τις αριστερές ιδέες.

Κανένας δεν αρνείται ότι στα συλλαλητήρια αυτά κατέβηκε πλατύς κόσμος, μέχρι και άνθρωποι που αισθάνονται αριστεροί, κομμάτια του λαού που νιώθουν οργή για τη συνολικότερη πολιτική της κυβέρνησης και δεν την εκφράζουν μέσα από το κίνημα. Κανείς δεν μπορεί να χρεώσει σε όλες αυτές τις χιλιάδες λαού τις απόψεις των διοργανωτών και ενορχηστρωτών αυτού του κλίματος. Ποτέ και σε καμία πολιτική διεργασία δεν μπορεί να ταυτίζεται όλος ο κόσμος που ακολουθεί με τις απόψεις της ηγεσίας που τη διαμορφώνει. Από την άλλη όμως μεριά, δεν μπορεί κανείς να παραβλέψει την πραγματικότητα: η τάση που διαμορφώνεται στην ελληνική κοινωνία και απαιτεί από τους γείτονές μας να παραιτηθούν από οποιοδήποτε όνομα που έχει σχέση με τη Μακεδονία, ένα μέρος της οποίας δικαιωματικά τούς ανήκει, είναι πέρα για πέρα σοβινιστική. Και να χρησιμοποιήσουμε τα ίδια τα λόγια των «διοργανωτών»: η Μακεδονία είναι κομμάτι της ιστορίας και του γειτονικού λαού, είναι κομμάτι και της δικής του ταυτότητας, της εθνικής του συγκρότησης. Όποιος τους το αρνείται ολοκληρωτικά, τους μετατρέπει σε «κάτι από κράτος». Και αυτό που έχουν στο πίσω μέρος του κεφαλιού τους όλοι αυτοί που δήθεν φοβούνται για τη Μακεδονία μας είναι αυτό το «κάτι από το κράτος» να μετατραπεί σε υποτακτικό και έρμαιο.

Εμποτίζουν την ελληνική κοινωνία με το μικρόβιο του σοβινισμού και του εθνικισμού, ώστε να έρθει κάποια μέρα ως φυσιολογική η άποψη ότι «έχουμε κάθε δικαίωμα» να πάρουμε από τους δίπλα το μερτικό «που μας αναλογεί» – το μερτικό που αναλογεί στην αστική τάξη. Όταν και εάν τα ξένα αφεντικά μάς το επιτρέψουν και μας δώσουν το πράσινο φως, επειδή τα υπηρετούμε πιστά. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι η κάθε είδους φασιστική ομάδα αισθάνεται άνετα να συμμετέχει σε αυτές τις συνάξεις. Μέσα σε αυτό το κλίμα η όποια παρακρατική ομάδα νιώθει άνετα να πραγματοποιεί εμπρησμούς καταλήψεων υπό το βλέμμα της αστυνομίας – ενώ στην Αθήνα η αστυνομία επέλεξε να επιτεθεί στα γραφεία του ΝΑΡ! Γι’ αυτό κάθε λαϊκός άνθρωπος που συμμετείχε στα συλλαλητήρια πρέπει να αναλογιστεί, ανεξαρτήτως της πρόθεσής του, ποιους ενίσχυσε.

Γνωρίζουμε πολύ καλά τι έχουν να μας προσάψουν όλοι αυτοί που διαμορφώνουν το ρεύμα ή αυτοί που έχουν συνηθίσει να πηγαίνουν με το ρεύμα. Δεν είμαστε, λένε, πατριώτες. Δεν αγαπάμε την πατρίδα μας. Πρώτα από όλα, κανείς δεν αγαπά πράγματι την πατρίδα του όταν μισεί τις πατρίδες των άλλων. Και ύστερα, πραγματική αγάπη για την πατρίδα και το λαό, αγάπη γι’ αυτούς που παράγουν τον πλούτο και όχι γι’ αυτούς που τον λυμαίνονται, είναι να μείνει η Ελλάδα έξω από τον πόλεμο για το ξαναμοίρασμα του κόσμου. Πραγματική «εθνική ανάταση» είναι να ξαναγεμίσουν οι δρόμοι της χώρας ενάντια στο ξεπούλημα του πλούτου που έφτιαξε ο λαός, ενάντια στις βάσεις του θανάτου, να ξεσηκωθεί ο κόσμος για καλύτερο μεροκάματο, για δουλειά, για το δικαίωμα στην απεργία και την πολιτική οργάνωση. Να κοιτάξει στα μάτια όλους αυτούς τους υποτακτικούς και τα μεγάλα αφεντικά που κρύβονται από πίσω τους. Να ποιος πατριωτισμός είναι ο πραγματικός. Και δεν θέλει κραυγές και υστερίες, αλλά αρετή και τόλμη.

ΚΚ

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ
Κατηγορίες
Βιβλιοπωλείο-Καφέ

Γραβιάς 10-12 - Εξάρχεια
Τηλ. 210-3303348
E-mail: books@ektostonteixon.org

 
ΒΙΝΤΕΟ