08 ΦΛΕΒΑΡΗ 2020

Τα καθήκοντα που θέτει η επίθεση του συστήματος σε εκπαιδευτικούς, μαθητές, φοιτητές

Ο χώρος της εκπαίδευσης παραμένει ένας χώρος ο οποίος, με βάση τη μαζικότητα του και την άμεση σχέση του με το λαό –μέσω των παιδιών του- αποτελεί σημαντικό πεδίο εφαρμογής της επίθεσης του συστήματος σε πολιτικό αλλά και ιδεολογικό επίπεδο. Αλλωστε, παρά τις σημαντικές υποχωρήσεις του κινήματος και τη διαλυτική κατάσταση που υπάρχει στα εκπαιδευτικά σωματεία, παραμένει ένας χώρος, ο οποίος μπορεί να παράξει ακόμα κινηματικά γεγονότα, από αυτά που συμπυκνώνουν ευρύτερες κοινωνικές διεργασίες αλλά και που, με τη σειρά τους, επιδρούν σε αυτές.

Τα τελευταία τέσσερα χρόνια, το κίνημα των εκπαιδευτικών (σε αντιστοιχία με το ευρύτερο λαϊκό κίνημα) βρέθηκε σε μια δύσκολη κατάσταση. Η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ (στην οποία σημαντικό τμήμα του κλάδου, ιδιαίτερα στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, είχε επενδύσει κάποιες ελπίδες) συνέχισε το «έργο» των συνδικαλιστικών ηγεσιών, οι οποίες το 2013 με απανωτά ξεπουλήματα, είχαν καταφέρει σημαντικό πλήγμα στην προσπάθεια του κλάδου να ανιχνεύσει τους δρόμους του αγώνα. Αυτή η κατάσταση πίεσε αρκετά το δυναμικό μας, το οποίο δεν έβρισκε τις απαραίτητες «ρωγμές» για να υπηρετήσει αποτελεσματικά την κατεύθυνση δημιουργίας αντιστάσεων. Το κύρος που είχαμε αποκτήσει το 2013 με βάση τη στάση μας στην απεργία (που δεν έγινε) της επιστράτευσης, αλλά και την απεργία του Σεπτέμβρη ενάντια στις απολύσεις, εξαντλούσε τα καύσιμά του μέσα στο κυρίαρχο κλίμα αδράνειας και διάλυσης. Παρόλα αυτά, αποτελεί θετικό γεγονός ότι η πίεση αυτή δεν δημιούργησε σοβαρά προβλήματα στη συγκρότηση της δουλειάς μας. Αντίθετα, η παρέμβαση παρέμεινε σε σημαντικό βαθμό συνεχής και, θα μπορούσαμε να πούμε, στέρεα, παρέχοντας και κάποιες στοιχειώδεις δυνατότητες συνολικά στην παρέμβαση της οργάνωσης. Η βασική αιτία της αντοχής (αλλά και ενίσχυσης) αυτής πρέπει να αναζητηθεί στην πολιτική βάση της συγκρότησής μας, στο ειδικό βάρος και την ορθότητα της άποψης της οργάνωσής μας, η οποία επέτρεψε να αντισταθμιστεί το συνδικαλιστικό έλλειμμα, το μειονέκτημα, δηλαδή, των ελάχιστων εφοδίων και ευκαιριών που μας έδινε το κίνημα, με βάση την κατάστασή του. Υπήρξαν, ασφαλώς και άλλοι πιο «εσωτερικοί» παράγοντες που επέδρασαν θετικά, όπως για παράδειγμα, η σοβαρή πολιτική εμπειρία και το υψηλό επίπεδο πολιτικής και ιδεολογικής συγκρότησης των συντροφισσών και συντρόφων εκπαιδευτικών.

Ο τομέας εκπαιδευτικών της οργάνωσης παρεμβαίνει, αυτήν τη στιγμή, σε είκοσι περίπου πρωτοβάθμια σωματεία της δευτεροβάθμιας και πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, μέσω των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών, απασχολώντας συντρόφισσες και συντρόφους, πλαισιωμένους από συναγωνίστριες και συναγωνιστές. Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών συγκεντρώνουν περίπου 670 ψήφους πανελλαδικά και τα δύο σχήματα συνεργασίας στα οποία συμμετέχουν οι Αγωνιστικές Κινήσεις άλλους 220. Αποτελεί, μάλλον, το θετικότερο εκλογικό αποτέλεσμα που έχουμε πετύχει στους εκπαιδευτικούς. Ταυτόχρονα η «Πράξη» (το περιοδικό που βγάζουν οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών) διακινείται σε 600-1000 αντίτυπα, αλλά παραμένει το αρνητικό γεγονός (και αποτελεί στόχο η ανατροπή του) ότι εκδίδεται μόνο μία έως δύο φορές το χρόνο. Το στόχο ανατροπής του γεγονότος αυτού θα τον βοηθήσει και η οικονομική τακτοποίηση των ΑΚΕ, η οποία είναι σε εξέλιξη.

Η μακρόχρονη και σταθερή παρουσία του τομέα εκπαιδευτικών της οργάνωσης, μέσω των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών έχει δώσει, λοιπόν, μια μικρή αλλά όχι αμελητέα και σταθερή βάση παρέμβασης και μια υπαρκτή δυνατότητα, τόσο μιας σωστής ανάγνωσης του χώρου όσο και παραγωγής πολιτικοσυνδικαλιστικής γραμμής, η οποία σε γενικές γραμμές πατάει στα πόδια της και ανταποκρίνεται στα ζητήματα που θέτει η επίθεση του συστήματος.

Παραμένουν, ωστόσο, σημαντικές αδυναμίες τόσο στην αποτελεσματικότερη συμβολή στην παραγωγή κινηματικών γεγονότων όσο και στην πιο αποτελεσματική πλαισίωση των Αγωνιστικών Κινήσεων από ένα ελαφρώς (και λέμε ελαφρώς, με την έννοια ότι οι συνολικοί συσχετισμοί που έχουν παραχθεί από την ταξική πάλη δεν επιτρέπουν άμεσα ποιοτική αλλαγή της κατάστασης) πλατύτερο δυναμικό αγωνιστριών και αγωνιστών, οι οποίοι έτσι κι αλλιώς υποστηρίζουν ή, εν πάση περιπτώσει, συμμερίζονται σοβαρά τις προσεγγίσεις μας. Με άλλα λόγια, καθυστερήσεις έχουν εμφανιστεί στο πόσο στοχευμένη προσπάθεια έχει γίνει να στηθούν σχήματα Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών, παντού, όπου παρεμβαίνουμε.

Επίσης, παραμένει η αδυναμία καλύτερης συγκρότησης της δουλειάς στους αναπληρωτές, με βάση τόσο τις αντικειμενικές δυσκολίες της συγκεκριμένης ομάδας εργαζομένων (συνεχείς αλλαγές περιοχών και σχολείων, διάφοροι περίοδοι διορισμών κλπ) όσο και τις υποκειμενικές (οι συντρόφισσες και σύντροφοι αναπληρωτές συγκροτούν ένα όχι αμελητέο δυναμικό, αρκετά όμως, διασπαρμένο).

Αναβαθμισμένη επίθεση - αναβαθμισμένα καθήκοντα

Την περίοδο που ανοίγει, όπως όλα δείχνουν, θα εξελιχθεί μια πολύ σοβαρή και ποιοτικά αναβαθμισμένη επίθεση στους χώρους της εκπαίδευσης και η οποία, άμεσα ή έμμεσα θα χτυπήσει τους μαθητές αλλά και τους εκπαιδευτικούς. Οι κυβερνητικοί σχεδιασμοί μιλούν για ένα άγριο ταξικό πεδίο που περιλαμβάνει:

  • εξετάσεις στις τρεις τελευταίες τάξεις του δημοτικού,
  • εξετάσεις πανελλαδικού τύπου (από τράπεζα θεμάτων) στις τρεις τάξεις του λυκείου,
  • δύο ελάχιστες βάσεις εισαγωγής για την πρόσβαση στην τριτοβάθμια (μία γενική και μία κατά σχολή),
  • γενναία μείωση των εισακτέων σε παζάρι με τις σχολές,
  • προώθηση της «μαθητείας», της κατάρτισης και του κυνηγιού – αγοράς πιστοποιήσεων,
  • προώθηση κολεγίων,
  • κατακόρυφη αύξηση των φραγμών και της εντατικοποίησης στην τριτοβάθμια,
  • πολλαπλές κατηγοριοποιήσεις δομών και προσωπικού,
  • εμπέδωση της αξιολόγησης και της πειθάρχησης των εκπαιδευτικών για να κάνουν πιο αποτελεσματικά τη δουλειά που «πρέπει» απέναντι στο «τελικό παραγόμενο προϊόν» στην εκπαίδευση, το μαθητικό δυναμικό,
  • παραπέρα ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών, μόνιμων και αναπληρωτών.

Όπως είναι φανερό (και η αλήθεια είναι ότι παραλείπουμε πολλά πιο ειδικά σημεία στο σημείωμα αυτό, για να δοθεί απλώς ένα γενικό περίγραμμα), μιλάμε για μια επίθεση τεράστιου εύρους και βάθους στα δικαιώματα στις σπουδές και στη δουλειά. Ο χαρακτήρας της επίθεσης ξεπερνάει την «εκπαιδευτική» επικέντρωση και δίνει στο ζήτημα διαστάσεις ευρύτερης σημασίας, το κάνει δηλαδή λαϊκό και όχι στενά εκπαιδευτικό ζήτημα.

Θα ήταν δύσκολο για την κυβέρνηση να τα ανοίξει όλα απολύτως ταυτόχρονα, γιατί ξέρει πολύ καλά ότι θα δημιουργούσε, de facto, συνθήκες δημιουργίας… Μετώπου Αντίστασης. Ωστόσο, εκτίμησή μας είναι ότι θα προχωρήσει γρήγορα και ότι στο επόμενο εξάμηνο θα έχει θέσει επί τάπητος το σύνολο της επίθεσης. Και εκτίμησή μας, επίσης, είναι ότι, οι μαθητές, περισσότερο από όλους, υπάρχει σοβαρή περίπτωση να αναζητήσουν τους δρόμους του αγώνα όταν αντιληφθούν περί τίνος πρόκειται. Οι αναπληρωτές είναι μια άλλη ιστορία και θα ήταν παρακινδυνευμένο να προχωρήσουμε σε εκτίμηση για την αμέσως ερχόμενη περίοδο. Το σίγουρο, πάντως, είναι ότι την αμέσως επόμενη περίοδο (ήδη ξεκίνησαν οι αιτήσεις για τους διορισμούς) που θα υπάρξουν κάποιες κινήσεις, θα προσπαθήσουμε να παρακολουθήσουμε την εξέλιξη αυτή και να συμβάλουμε στην κινηματική της ενίσχυση.  

Η επίθεση στα δικαιώματα στις σπουδές και στη δουλειά αφορά όλο το λαό

Με βάση τα παραπάνω:

Α) Οι εκπαιδευτικοί (μαζί με τη σπουδάζουσα) θα πρέπει να ανοίξουν το ζήτημα της όξυνσης της επίθεσης, προσεγγίζοντας το γεγονός μέσα από την ευρύτερη, λαϊκή του διάσταση.

Β) Θα προωθηθεί πλατύ προπαγανδιστικό υλικό στη βάση της «Ανοιχτής επιστολής στους μαθητές» που συντάξαμε και ψηφίστηκε στην ΕΛΜΕ Σάμου (https://agkinekpsamou.blogspot.com/2020/01/blog-post.html).

Γ) Με την πρώτη ευκαιρία, θα πρέπει να ανοίξει το ζήτημα προς το λαό με εκδηλώσεις όποιας μορφής κρίνεται (θα μπορούσε να είναι κοινές Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών, Αγωνιστικών Κινήσεων ΑΕΙ-ΤΕΙ, Μαθητικής Αντίστασης) η οποία θα μας διευκολύνει να ανοίξουμε το ζήτημα και να συνδεθούμε με κόσμο.

Δ) Τόσο οι εκπαιδευτικοί όσο και το σύνολο των δυνάμεών μας θα πρέπει να έχουμε ανοιχτά τα μάτια μας για κινήσεις μαθητών, τις οποίες θα επιδιώξει η κυβέρνηση να τις πιέσει-καταστείλει στη γέννησή τους.

Και για να γυρίσουμε στον τομέα των εκπαιδευτικών, με άξονα το άνοιγμα του ζητήματος, να εστιάσουν:

- στη στήριξη κάθε προσπάθειας δημιουργίας εστίας αντίστασης και διεκδίκησης εκπαιδευτικών ή μαθητών και

- στην, παράλληλη με το παραπάνω, διαδικασία στησίματος σχημάτων ΑΚΕ και ενίσχυσης των υπαρχόντων.

Αναζήτηση
Κανάλι στο YouTube
Πολιτική Εκδήλωση εν όψει Πολυτεχνείου
 
Κατηγορίες
Βιβλιοπωλείο-Καφέ

Γραβιάς 10-12 - Εξάρχεια
Τηλ. 210-3303348
E-mail: books@ektostonteixon.org