Δεν έχει κοινωνικό μέρισμα φέτος!

Ούτε μια ανάσα στην πολιτική της εξαθλίωσης…

Η εγκληματική πολιτική της κυβέρνησης κυριολεκτικά δεν έχει πάτο! Οι ξέφρενοι ρυθμοί με τους οποίους την έχει ξεδιπλώσει το τελευταίο διάστημα αποδεικνύουν με τον πιο απροκάλυπτο τρόπο ότι μπροστά στη νέα ύφεση που έχει γεννήσει και τροφοδοτεί η έξαρση της πανδημίας, αυτοί που θα την πληρώσουν και μάλιστα πολύ ακριβά, είναι ο λαός κι η νεολαία. Με βάση τη νέα κατάσταση που διαμορφώνεται, ο λαός δέχεται τα χτυπήματα απανωτά και συνειδητοποιεί ότι σ όλα τα επίπεδα έχει αφεθεί εντελώς εκτεθειμένος. Δεν φτάνει ο τεράστιος υγειονομικός κίνδυνος που διατρέχει και μπροστά στον οποίο η κυβέρνηση επιμένει να δρα δολοφονικά, αφού είμαστε πλέον στη φάση όπου έχει ξεκινήσει να γίνεται διαλογή ασθενών, επιλογή δηλαδή του ποιος θα ζήσει και ποιος θα πεθάνει. Δεν φτάνει η τεράστια κοροϊδία που κατάμουτρα τού πλασάρουν οι κυβερνητικοί εκπρόσωποι (τελευταίο μαργαριτάρι ήταν η τοποθέτηση πως περισσότερες ΜΕΘ σημαίνει και περισσότεροι νεκροί!). Πλέον εξίσου ανυπόφορη έχει γίνει κι η οικονομική εξαθλίωση που αντιμετωπίζει τεράστιο κομμάτι του λαού, η οποία έχει φτάσει σε ασφυκτικά επίπεδα. 

Και σ αυτό το ζήτημα, ο κυβερνητικός εμπαιγμός και η ωμή κοροϊδία είναι πρωτοφανείς! Την ίδια ώρα που λαός και εργαζόμενοι στενάζουν, χιλιάδες έχουν απολυθεί και βρίσκονται στην ανεργία, χιλιάδες βρίσκονται σε αναστολή εργασίας και επιβιώνουν με ψίχουλα, μεγάλο κομμάτι έχει βρεθεί κάτω απ το όριο της φτώχειας, έρχεται άλλο ένα «δώρο» από την κυβέρνηση, η οποία ανακοίνωσε ότι φέτος δεν θα δοθεί κοινωνικό μέρισμα. Φέτος που, μετά από 8 μήνες οικονομικής εξαθλίωσης, ο λαός υπολόγιζε έστω και σ αυτή τη μικρή ανάσα που δόθηκε τα προηγούμενα χρόνια από τους κυβερνώντες (ποτέ όμως με μόνιμο χαρακτήρα), ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δήλωσε ότι θα πρέπει να ξεχάσουν το μέρισμα, γιατί λόγω της πανδημίας και του προγράμματος στήριξης (;) που υλοποιεί η κυβέρνηση, δεν υπάρχει πρωτογενές πλεόνασμα. Για φέτος λοιπόν, μόνο οι δικαιούχοι ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος (όσοι δηλαδή βρίσκονται πολύ κάτω απ το επίσημο όριο της φτώχειας) θα λάβουν μια κουτσουρεμένη οικονομική ενίσχυση το Δεκέμβριο, 256.000 νοικοκυριά όλα κι όλα. 

Σ αυτή την τόσο τραγική συγκυρία, η κυβέρνηση αρνείται να δώσει ακόμη κι αυτό το «φιλοδώρημα» που συνήθιζαν να δίνουν την περίοδο των γιορτών, προκειμένου να κινηθεί η αγορά και να διασκεδάσουν, όσο ήταν δυνατό, την ανέχεια και τις αντιδράσεις του κόσμου απέναντι στην πολιτική της φτωχοποίησης. Ακόμη κι αυτά τα επιδόματα ανακύκλωσης της φτώχειας, που όμως αποτελούσαν μια μικρή ανάσα για πολλά νοικοκυριά της χώρας, προκειμένου να κλείσουν κάποιες τρύπες και να περάσουν με μια σχετική αξιοπρέπεια τις μέρες των Χριστουγέννων, φέτος η κυβέρνηση έρχεται να τα κόψει! 

Την ίδια ώρα, κάνει προσλήψεις αστυνομικών και δίνει χρήματα για τον εξοπλισμό τους, σπαταλά εκατομμύρια στα κανάλια και δισεκατομμύρια σε εξοπλιστικά προγράμματα, χρυσοπληρώνει τις ιδιωτικές κλινικές, τις οποίες υποτίθεται πως επιτάσσει, κάνει δώρα στην εργοδοσία και στήνει πανηγυρικές κοροϊδίες, όπως ο μεγάλος περίπατος, που στοιχίζουν υπέρογκα ποσά. Πολύ απλά γιατί για τα συμφέροντα και τις στοχεύσεις του συστήματος και των δυνάμεων του κεφαλαίου εκεί αξίζει να «επενδυθούν» χρήματα. Απ την άλλη, ο λαός που δεινοπαθεί και βρίσκεται καθημερινά αντιμέτωπος με την εξαθλίωση θα πρέπει, σύμφωνα μ αυτούς, να συνειδητοποιήσει ότι είναι αναλώσιμος και να εμπεδώσει ότι η ζωή με αξιοπρεπείς όρους αποτελεί αδιανόητη πολυτέλεια… 

Ο λαός κι οι εργαζόμενες μάζες, λοιπόν, δεν πρέπει να τους κάνουν το χατίρι! Έχουν όλο το δίκιο με το μέρος τους και γι αυτό πρέπει να οργανώσουν την πάλη τους απέναντι στην πολιτική της φτώχειας, της εξαθλίωσης και της εξόντωσης. Όχι για να ζητήσουν κοινωνικά μερίσματα και επιδόματα ανακύκλωσης της δυστυχίας, αλλά για να διεκδικήσουν την ποιότητα ζωής που δικαιούνται. Και αυτή χρειάζεται να γίνουν μαζικοί κι αποφασιστικοί αγώνες για να κατακτηθεί. Το σύστημα έχει δείξει τις διαθέσεις του και είναι εγκληματικές. Καιρός να δείξουμε κι εμείς τις δικές μας. 

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 
Παντού Πολυτεχνείο - Αγώνες πουθενά
Όταν η τέχνη ψιθυρίζει το σκοπό που της μάθανε