Πάνω από 60 χρόνια διαρκεί ο αποκλεισμός της Κούβας από τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, με στόχο την υποταγή του κουβανικού λαού και την πρόσδεση της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ. Ένας στόχος που παραμένει έως σήμερα ανοιχτός. Τώρα, η διοίκηση Τραμπ απειλεί πως «όταν τελειώσουμε με το Ιράν έρχεται η σειρά της Κούβας»! Επιβάλλοντας αρχικά έναν ακόμη πιο σκληρό αποκλεισμό εδώ και 2 μήνες, με τη συγκέντρωση μεγάλης στρατιωτική ναυτικής δύναμης στην Καραϊβική.
Μπορεί η «σύντομη εκδρομή» στο Ιράν (όπως χαρακτήρισε κυνικά ο Τραμπ τον απρόκλητο και εγκληματικό βομβαρδισμό της περιοχής από κοινού με το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ) να μην εξελίσσεται σύμφωνα με τα επεκτατικά τους σχέδια. Ωστόσο, οι «απειλές Τραμπ» και το εμπάργκο απέναντι στην Κούβα κάθε άλλο παρά κινήσεις «εντυπωσιασμού» και «μπλόφας» είναι. Όπως και με την απαγωγή του προέδρου της Βενεζουέλας, τις «εν υπνώσει» απειλές απέναντι στην Γροιλανδία και, προφανώς, τον πόλεμο σε Ουκρανία και Ιράν, αποτελούν κομμάτι ενός ευρύτερου σχεδιασμού του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, με στόχο να διατηρήσει και να επιβάλλει εκ νέου την πρωτοκαθεδρία του, να ελέγχει λαούς και χώρες, να συντρίψει κάθε μορφή αντίστασης με φωτιά και σίδηρο.
Κομμάτι αυτού του εγκληματικού σχεδίου αποτελεί και η «πίσω αυλή» των ΗΠΑ, όπου ο «ιδιοκτήτης» της Λατινικής Αμερικής απαιτεί την πλήρη ευθυγράμμιση και υποταγή. Σε μια περίοδο όπου οι ανταγωνισμοί ανάμεσα στους ιμπεριαλιστικές οξύνονται, με τις ΗΠΑ να εντείνουν την επιθετικότητά τους, επιχειρώντας να διατηρήσουν την ηγεμονία τους με κάθε μέσο: οικονομικό πόλεμο, πολεμικές επεμβάσεις, βομβαρδισμοί, πραξικοπήματα, αποκλεισμούς και με τον κίνδυνο ενός γενικευμένου πολέμου να πλησιάζει όλο και πιο κοντά.
Ο σημερινός βάρβαρος εμπορικός και οικονομικός αποκλεισμός, συνέχεια ενός από τα μακροβιότερα εμπάργκο στην ιστορία, αποτελεί μια ωμή επιθετική ιμπεριαλιστική επέμβαση. Είναι μια συνειδητή, εγκληματική πράξη οικονομικού και πολιτικής στραγγαλισμού. Με στόχο να γονατίσει τον κουβανικό λαό με όπλο την πείνα και την ασφυξία σε βασικά μέσα επιβίωσης (φάρμακα, τρόφιμα, καύσιμα, πρώτες ύλες, τεχνολογία κ.λπ.).
Μιλούν υποκριτικά για «ελευθερία» και «δημοκρατία», την ίδια στιγμή που επιβάλλουν συνθήκες πολιορκίας σε ολόκληρους λαούς, που τσαλαπατούν κάθε έννοια «ελευθερίας» και «δημοκρατίας» σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Αυτή είναι η «σταθερότητα» και «ασφάλεια» που υπόσχονται οι ιμπεριαλιστές και τα κράτη-«εξαρτήματά» τους, όπως η Ελλάδα. Που ενώ δεν βρίσκουν λέξη να πουν για τη γενοκτονία των Παλαιστινίων και την καταπάτηση κάθε έννοια «δικαίου» και «ηθικής», ποζάρουν δίπλα σε παιδοκτόνους και δολοφόνους ολόκληρων λαών.
Δεν είναι η Κούβα, το Ιράν ή οι δυνάμεις της Αντίστασης στη Παλαιστίνη που απειλούν την «ασφάλεια των ΗΠΑ και του κόσμου», που οδηγούν την ανθρωπότητα στον κίνδυνο ενός 3ου Παγκοσμίου πολέμου. Είναι, όπως πάντα, οι ιμπεριαλιστές και οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί που απειλούν να ρίξουν φωτιά σε όλο τον κόσμο.
Οι λαοί δεν έχουν ανάγκη από οποιονδήποτε ιμπεριαλιστή-«προστάτη». Αυτό ισχύει και για την Κούβα, όπου η ηγεσία της επέλεξε ανεπιτυχώς να βρει «καταφύγιο» μέσα από δήθεν «πιο ευνοϊκές» εξαρτήσεις με αντίπαλους προς τις ΗΠΑ ιμπεριαλισμούς (ΕΕ-Ρωσία-Κίνα). Γιατί δεν υπάρχουν «φιλολαϊκές» ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, ούτε «δίκαιες» επεμβάσεις. Η απάντηση βρίσκεται στην ανάπτυξη της λαϊκής πάλης, στην ενίσχυση του αντιπολεμικού-αντιιμπεριαλιστικού κινήματος, στη συγκρότηση ενός μετώπου αντίστασης απέναντι στη βαρβαρότητα.
Ο κουβανικός λαός, παρά τις τεράστιες δυσκολίες, έχει επιδείξει μια αξιοθαύμαστη αντοχή και αξιοπρέπεια. Συνεχίζει να αντιστέκεται. Αποτελεί παράδειγμα (όπως και ο λαός της Παλαιστίνης) για όλους τους λαούς που παλεύουν ενάντια στην ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα. Στεκόμαστε αταλάντευτα στο πλευρό του, στηρίζουμε το δικαίωμά του να ζει χωρίς αποκλεισμούς, χωρίς εκβιασμούς, χωρίς ξένη επιβολή. Ο αγώνας του είναι μέρος της συνολικής πάλης των λαών ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τον πόλεμο.
(Το βίντεο αναρτήθηκε ξανά μετα απ΄ την διόρθωση των ηχητικών προβλημάτων που υπήρξαν)
