Τα ξημερώματα του Σαββάτου 7/2 στη Θεσσαλονίκη η αστυνομία συντόνισε επιχείρηση εισβολής στην Πολυτεχνική Σχολή του ΑΠΘ, όπου και προσήγαγε 313(!) άτομα που έκαναν το φοβερό έγκλημα να βρίσκονται εκεί για μια punk συναυλία. Θα σκεφτόταν κανείς καλύτερη κατάληξη για την έξοδό του Παρασκευή βράδυ;
Η επιχείρηση της αστυνομίας ήταν μια υπολογισμένη και οργανωμένη κίνηση. Ως πρόσχημα για αυτό το ευθύ χτύπημα στο άσυλο αξιοποιήθηκε μια συμπλοκή που είχε γίνει με άτομα που φαίνεται να πρόσκεινται στον α/α χώρο, η οποία, όμως, είχε γίνει τουλάχιστον μία ώρα νωρίτερα και εκτός του ΑΠΘ.
Το υπουργείο Παιδείας δεν έχασε καιρό, άσκησε πίεση ζητώντας να λογοδοτήσουν οι πρυτανικές αρχές του ΑΠΘ για τα γεγονότα εντός 48 ωρών. Τόσο η υπουργός Ζαχαράκη όσο και ο υφυπουργός Παπαϊωάννου -πρώην πρύτανης του ΑΠΘ- σε δηλώσεις τους άρχισαν να κάνουν λόγο για υποτιθέμενες φθορές που προκλήθηκαν στο Πανεπιστήμιο κατά τη διάρκεια του live, να τονίζουν ότι αυτό έγινε χωρίς την άδεια της διοίκησης του Πανεπιστημίου, ενώ «υπενθύμισαν» το ισχύον νομικό πλαίσιο και συγκεκριμένα τον νόμο που πέρασε το καλοκαίρι. Επανέφεραν τη συζήτηση για τις πειθαρχικές διώξεις, για τα σχέδια ασφαλείας των ΑΕΙ, για ελεγχόμενη είσοδο στα Πανεπιστήμια, για τοποθέτηση καμερών, για αυστηροποίηση της φύλαξης. Η διοίκηση του ΑΠΘ έσπευσε να δηλώσει πλήρη σύμπνοια με το υπουργείο. Τη σκυτάλη πήρε και ο πρόεδρος της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Θεσσαλονίκης, Θ. Τσαϊρίδης, υποστηρίζοντας ότι πρέπει να επιτρέπεται η χρήση πλαστικών βλημάτων και σφαιρών με χρώμα για να «μαρκάρονται» οι «ταραξίες».
Εν τέλει, όλοι οι προσαχθέντες αφέθηκαν ελεύθεροι, καθώς δεν βρέθηκαν στοιχεία σε βάρος τους! Ακολούθησε και το Δελτίο Τύπου των Πρυτανικών Αρχών του ΑΠΘ την Τρίτη 10/2, στο οποίο αναφέρεται ότι «Μετά από την επίσημη έκθεση των διοικητικών υπηρεσιών ανακοινώνουμε ότι δεν υπάρχει καμία φθορά δημόσιας περιουσίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο και καμία εκδήλωση βίας. Οποιαδήποτε επεισόδια και παραβατική κοινωνική συμπεριφορά συνέβη εκτός του πανεπιστημιακού campus». Καταρρίφθηκε έτσι το επιχείρημα περί φθορών από τον κόσμο που παρακολουθούσε το live.
Ο στόχος της κυβέρνησης και της διοίκησης του ΑΠΘ δεν ήταν να πουν ότι δεν έπρεπε να γίνει το συγκεκριμένο live, αλλά ότι δεν πρέπει να γίνεται καμία εκδήλωση! Η επίθεση αυτή δεν αφορά μόνο τη Θεσσαλονίκη. Τέτοιες επιχειρήσεις όπως αυτές του Σαββάτου -με τον πρωτόγνωρο αριθμό προσαγωγών- θέλουν να προκαλέσουν τον φόβο ότι όποιος βρεθεί στη σχολή για άλλο λόγο πέρα από το μάθημά του μπορεί να βρεθεί στην καλύτερη φακελωμένος, αλλιώς με προσαγωγή ή σύλληψη.
Η τωρινή κυβέρνηση, σε συνέχεια της πολιτικής που εφάρμοσαν όλες οι προηγούμενες, προσπαθεί να φτιάξει ένα Πανεπιστήμιο για λίγους και εκλεκτούς, όπου τα παιδιά από πιο φτωχές οικογένειές δεν θα έχουν πρόσβαση. Ένα Πανεπιστήμιο που θυμίζει περισσότερο στρατώνα, αποστειρωμένο, στο οποίο οι προοδευτικές φωνές θα φιμώνονται, στο οποίο δεν θα χωράει ανεξάρτητος από το κράτος φοιτητικός συνδικαλισμός και πολιτιστικές δράσεις. Είναι πολύ συχνό φαινόμενο, από την καραντίνα και μετά, να μην παραχωρούνται άδειες για πολιτιστικές και πολιτικές εκδηλώσεις, να γίνονταν lockout για να εμποδίζονται οι γενικές συνελεύσεις των φοιτητικών συλλόγων, να εκκενώνονται πολιτικοί και πολιτιστικοί χώροι εντός των Πανεπιστημίων.
Το σύστημα προσπαθεί να ξεμπερδεύει με την παρέμβαση της Αριστεράς στα Πανεπιστήμια. Να μην είναι πλέον το Πανεπιστήμιο ο χώρος στον οποίο ένας άνθρωπος έρχεται σε επαφή με τις προοδευτικές ιδέες και το κίνημα, να καταργήσει από τις συνειδήσεις αυτό που έχει κατοχυρωθεί ως λαϊκό άσυλο των αγώνων. Στοιχείο που συνηγορεί στην κατεύθυνση σκλήρυνσης της κατάστασης αποτελούσε εξ αρχής ο τρόπος που το 2021 οι διαγραφές ενσωματώθηκαν στον τότε νόμο Κεραμέως-Χρυσοχίδη (4777). Όταν, πέρα από τα ακαδημαϊκά κριτήρια τα οποία υπήρχαν και στον νόμο Διαμαντοπούλου το 2011 ως λόγος διαγραφής, προστέθηκε το πειθαρχικό σκέλος και η υιοθέτηση της διαγραφής ως ποινή σε αυτά που ο νόμος ορίζει ως πειθαρχικά παραπτώματα. Αυτή η «αλλαγή τοπίου», που επιχειρείται στο Πανεπιστήμιο, έχει αντανάκλαση σε όλη την κοινωνία. Είναι τμήμα της επίθεσης στην εκπαίδευση και της συνολικότερης επίθεσης στον λαό.
Η κυβέρνηση αναγνωρίζει τον συσχετισμό που υπάρχει αυτή τη στιγμή, «μετράει» το γεγονός ότι οι 308.605 διαγραφές φοιτητών έγιναν και πέρασαν αμαχητί, χωρίς σοβαρές αντιδράσεις από το φοιτητικό σώμα. «Μετράει» το γεγονός ότι η ΚΝΕ, ως πρώτη δύναμη στα Πανεπιστήμια, δεν έχει καμία διάθεση να βάλει πλάτη για να στηθεί φοιτητικό κίνημα ενάντια στις διαγραφές και συνολικότερα στην επίθεση και βλέπει την αποδιοργάνωση των φοιτητικών συλλόγων και των περισσότερων πολιτικών δυνάμεων εντός των σχολών. Θα αναρωτιέται κανείς γιατί χρειάζεται επιθέσεις όπως αυτή του Σαββάτου, αφού η κατάσταση είναι αυτή που είναι. Η κυβέρνηση, και συνολικά το σύστημα, φαίνεται να έχει περισσότερη εμπιστοσύνη από ό,τι τμήματα της κυρίαρχης Αριστεράς στο γεγονός ότι η ολομέτωπη και πολύ σκληρή επίθεση που έχει εξαπολύσει στα δικαιώματα θα φέρει αργά ή γρήγορα ισχυρές και δίκαιες αντιδράσεις. Αυτές τις αντιδράσεις προσπαθεί να προλάβει, σε μια περίοδο που νιώθει ότι έχει το πάνω χέρι. Με τις αγροτικές κινητοποιήσεις να έχουν κλείσει, έχοντας μπροστά την εφαρμογή των διαγραφών και δρομολογώντας μια συνταγματική αναθεώρηση που ανοίγει μέτωπο με φοιτητές και εκπαιδευτικούς, προσπαθεί να θωρακιστεί όσο καλύτερα γίνεται, γι' αυτό εντείνει τη φασιστικοποίηση.
Για να μπει ένα φρένο στην επίθεση χρειάζεται οι φοιτητές να συσπειρωθούν γύρω από τους φοιτητικούς συλλόγους, να γίνουν καλέσματα γενικών συνελεύσεων και να μπει η κατεύθυνση της αναμέτρησης με την πολιτική της κυβέρνησης κόντρα στον φόβο και την υποταγή.
- Η τελευταία εξέλιξη, μέχρι τη στιγμή που γράφεται το άρθρο, είναι ότι η διοίκηση του ΑΠΘ ανακάλεσε τις άδειες που είχε δώσει στις πολιτιστικές ομάδες φοιτητών και αποφάσισε το υποχρεωτικό κλείδωμα όλων των κτιρίων μέχρι τις 10:00 το βράδυ. Να μην τους περάσει!
