Ο αγροτικός ξεσηκωμός που ξεκίνησε από τη Θεσσαλία και απλώθηκε σε όλη τη χώρα με πρωτοφανή μαζικότητα και αποφασιστικότητα «υποκινείται» από την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης και των ΕΕ – ΚΑΠ που οδηγούν σε πραγματική καταστροφή τη φτωχομεσαία αγροτιά και συνολικά τον πρωτογενή τομέα. Αντλεί τις δυνάμεις της από το ρήγμα που έχει ανοίξει ανάμεσα στο ντόπιο σύστημα της εκμετάλλευσης, της καταπίεσης και της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης με τον εργαζόμενο λαό και τη νεολαία, την οργή και την αγανάκτηση απέναντι στην πολιτική της εξαθλίωσης, της καταστολής, του πολέμου.
Οι εκφράσεις «Χρωστάω παντού» από τον κτηνοτρόφο που συλλάβανε τα ΜΑΤ στη Νίκαια της Λάρισας και «Όχι μία από τα ίδια» που ακούγεται σε όλα τα αγροτικά μπλόκα για το πώς θα εξελιχθεί ο αγώνας συμπυκνώνουν τα βασικά χαρακτηριστικά των αγροτικών κινητοποιήσεων. Ενώ σημαντικό στοιχείο τους αποτελεί και η συμμετοχή πολλών νέων αγροτών και κτηνοτρόφων που βλέπουν το μαύρο μέλλον να απειλεί την επιβίωσή τους και την παραμονή στη γη τους.
Από την άλλη μεριά, η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τις αγροτικές κινητοποιήσεις με έναν συνδυασμό ωμής καταστολής, επικοινωνιακού μπαράζ παραπλάνησης, συκοφάντησης και ανοικτής κοροϊδίας, αφού προσθέτει στις επιδοτήσεις-αποζημιώσεις που πρόκειται να δώσει μαζί και τα χρωστούμενα προηγούμενων χρόνων για να παρουσιάσει ότι θα δώσει δήθεν παραπάνω 500 εκατ. ευρώ.
Ο Μητσοτάκης και συνολικά η κυβέρνηση της ΝΔ προσπαθούν να περιορίσουν τις αιτίες του αγροτικού ξεσηκωμού μόνο στο ζήτημα των πληρωμών των επιδοτήσεων και των αποζημιώσεων και όχι στο κόστος παραγωγής και τις εξευτελιστικές τιμές πώλησης των αγροτικών προϊόντων. Έτσι ώστε από τη μία να λειτουργήσει ο «κοινωνικός αυτοματισμός» με τη βοήθεια και όλου του εσμού που τους στηρίζει και από την άλλη να δημιουργήσουν «χώρο διαλόγου» με στόχο να σταματήσουν οι αγροτικές κινητοποιήσεις.
Μπροστά στην αγωνιστικότητα και την αποφασιστικότητα του αγροτικού κόσμου, η ωμή καταστολή με τα ΜΑΤ, τις κλούβες, τα χημικά και τις συλλήψεις όχι μόνο δεν πέτυχαν να κάμψουν τις κινητοποιήσεις αλλά λειτούργησαν προς την αντίθετη κατεύθυνση και φούντωσαν ακόμη περισσότερο την οργή και την αγανάκτηση του αγροτικού κόσμου. Ακόμα περισσότερα οι εντολές του Αρείου Πάγου προς τους εισαγγελείς να «πράξουν τα δέοντα» και οι κυβερνητικές μεθοδεύσεις να χαρακτηριστούν οι αγωνιστικές κινητοποιήσεις ως «εγκληματική οργάνωση» παίρνει μαζική απάντηση από τους αγρότες: «ελάτε να μας συλλάβετε όλους».
Η κυβέρνηση της ΝΔ, δεσμευμένη στη δημοσιονομική σταθερότητα των πρωτογενών πλεονασμάτων και υπηρετώντας την Κοινή Αγροτική Πολιτική της ΕΕ, καλεί τους αγρότες και κτηνοτρόφους σε «διάλογο» με στόχο να σπάσει τα αγροτικά μπλόκα και να σταματήσει τις κινητοποιήσεις, χωρίς να δώσει τίποτα. Για τους αγρότες όμως και ιδιαίτερα τους φτωχομεσαίους, ο αγώνας τους είναι υπόθεση επιβίωσης που δεν μπορεί να τον «μπουκώσουν» τα τεχνάσματα και οι ελιγμοί της κυβέρνησης.
Το πραγματικό ζήτημα που διακυβεύεται σε αυτές τις κινητοποιήσεις είναι η έλλειψη εισοδήματος που να καλύπτει το κόστος παραγωγής και ζωής. Ενάντια στο ξεκλήρισμα από τον τόπο τους και τη γη τους. Για να μπορούν να ζήσουν ανθρώπινα από τη δουλειά τους.
Εδώ είναι που συναντιούνται με τον υπόλοιπο εργαζόμενο λαό και τη νεολαία στην πάλη ενάντια στην πολιτική της φτώχειας και της εξαθλίωσης, σε μια ζωή χωρίς μέλλον. Εδώ είναι που σφυρηλατείται η αλληλεγγύη και η λαϊκή ενότητα και δημιουργούνται οι όροι για μαζική λαϊκή πάλη απέναντι στις δυνάμεις του ντόπιου εκμεταλλευτικού συστήματος και τους ιμπεριαλιστές πάτρωνές του.
Ο αγροτικός ξεσηκωμός δεν μπορεί να αποδεχθεί τα καλούπια της ΚΑΠ και της ΕΕ που τον έχουν οδηγήσει στη φτωχοποίηση και το ξεκλήρισμα της φτωχομεσαίας αγροτιάς, τη μείωση του αγροτικού πληθυσμού και των καλλιεργούμενων εκτάσεων, τη συγκέντρωση της γης και της παραγωγής στα χέρια λίγων μεγαλοαγροτών, σε επενδυτικά funds και καπιταλιστικές επιχειρήσεις του αγροτοδιατροφικού τομέα.
Είναι η πολιτική της ΕΕ – μέσω ΚΑΠ – και των ντόπιων κυβερνήσεων που την υπηρέτησαν και την υπηρετούν, που βάθυνε τη διατροφική εξάρτηση και μετέτρεψε τη χώρα από παραγωγό/εξαγωγέα σε καταναλωτή/ εισαγωγέα αγροτοκτηνοτροφικών προϊόντων.
Ο αγροτικός ξεσηκωμός δεν μπορεί να μπει στα καλούπια της αντίληψης που εκπορεύεται από την αστική αντιπολίτευση (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ κ.ά.) ότι το ζήτημα είναι η διαφθορά στη διάθεση των κοινοτικών κονδυλίων της ΕΕ, με αφορμή τη λεηλασία στον ΟΠΕΚΕΠΕ, και η έλλειψη «εθνικού στρατηγικού σχεδίου» για τον πρωτογενή τομέα. Μία αντίληψη εντός των πλαισίων της ΕΕ – ΚΑΠ, που αναζητά πιο «ορθολογικό» και «έντιμο» τρόπο για να φέρει το ίδιο αποτέλεσμα, της φτωχοποίησης και του ξεκληρίσματος.
Ο αγροτικός ξεσηκωμός δεν μπορεί να μπει στα καλούπια της αντίληψης «μία από τα ίδια» που συνεχώς αναζητάει «διάλογο» με την κυβέρνηση και το σύστημα γενικότερα, είτε μέσα από τη Βουλή με επερωτήσεις (Κουτσούμπας – ΚΚΕ) είτε μέσα από εκπροσώπους που είναι πρόθυμοι με κάποιες μικροπαραχωρήσεις να σαλπίσουν υποχώρηση, πάντα με μία σχεδιασμένη «κορύφωση».
Ο αγροτικός ξεσηκωμός είναι αυθεντική έκφραση της μαζικής λαϊκής πάλης που απαιτείται σήμερα για να αντισταθεί στην επίθεση και να διεκδικήσει το δικαίωμα στη ζωή απέναντι στην πολιτική τής εξαθλίωσης. Και είναι αυτή η πάλη που, παρά τους αρνητικούς συσχετισμούς, την πολιτική και οργανωτική αποσυγκρότηση, την υπονομευτική δράση ρεφορμιστών και κυβερνητικών, αποτελεί τη μοναδική διέξοδο και το «μονόδρομο» που έχουν να βαδίσουν τόσο οι φτωχομεσαίοι αγρότες όσο και ο εργαζόμενος λαός και η νεολαία στην αντιπαράθεσή τους με το σύστημα.
