«Είναι πράγματι εντυπωσιακό -ας το κρατήσουμε αυτό-, για πρώτη φορά είδαμε υπουργό μιας κεντροδεξιάς παράταξης να κάθεται ανάμεσα στον πρόεδρο της ΓΣΕΕ και τον πρόεδρο του ΣΕΒ, […] να συνεργάζονται, να συμφωνούν εργαζόμενοι και εργοδότες και να καταλήγουν σε μια συμφωνία η οποία υπερβαίνει και τους τελευταίους μνημονιακούς περιορισμούς, επαναφέροντας την πλήρη μετενέργεια. Κυρίως, όμως, υπηρετώντας από κοινού την κοινωνική συνοχή», δήλωσε ο Μητσοτάκης.
Είναι πράγματι εντυπωσιακό -θα πούμε εμείς- το πόσο προκλητικά η κυβέρνηση προσπαθεί να ρίξει στάχτη στα μάτια των εργαζομένων για να κατευνάσει τη λαϊκή οργή. Ακόμα πιο εντυπωσιακό δε, είναι το γεγονός ότι πίνει νερό στο όνομα της «κοινωνικής συνοχής» την ίδια στιγμή που η πλατιά μάζα των εργαζομένων βρίσκεται μέσα σ’ ένα καζάνι που βράζει και είναι έτοιμο να ξεχειλίσει από οργή και αγανάκτηση.
ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ: Μία απ’ τις βασικές καραμέλες της κυβέρνησης για την υπεράσπιση της πολυδιαφημισμένης συμφωνίας είναι η ενίσχυση του εισοδήματος των εργαζομένων και οι αυξήσεις στους μισθούς που θα επιτευχθούν μέσα απ’ το νέο νομοσχέδιο για τις ΣΣΕ. Αποκρύπτουν όμως όλα τα παπαγαλάκια, αλλά κι οι ίδιοι οι παράγοντες της κυβέρνησης, ότι ο νόμος για τον κατώτατο μισθό που ψηφίστηκε έναν μόλις χρόνο πριν ισχύει κανονικά και αφήνει στα χέρια του υπουργού Εργασίας τον καθορισμό του κατώτατου μισθού, που αποτελεί τη βάση για οποιαδήποτε διαπραγμάτευση συλλογικής σύμβασης. Όσο πιο ελεγχόμενα, τόσο πιο καλά… για την κυβέρνηση, το κεφάλαιο και την εργοδοσία.
ΕΞΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΓΕΜΗΣΟΕ: Παράλληλα, υπερηφανεύονται για τη συμφωνία περί περιορισμού των απαιτούμενων στοιχείων στα «πλήρως απαραίτητα» και των συνεπειών μη εγγραφής των σωματείων στο ΓΕΜΗΣΟΕ. Ως προς το πρώτο αρκεί να πούμε ότι πρόκειται για φακέλωμα με το περιτύλιγμα της συνταγματικότητας, μιας και η σύνθεση της διοίκησης κάθε σωματείου παραμένει στα «πλήρως απαραίτητα» προς συμπλήρωση. Η «επιλεκτικότητα» αυτή πάει πακέτο με τις δεκάδες διώξεις για δήθεν παράνομες απεργίες ή ακόμα και λόγω απεργιακών περιφρουρήσεων. Ως προς το ζήτημα των συνεπειών για όσους δεν συμμορφώνονται, τιμωρία θα είναι να μην επιτρέπεται η επέκταση της ΣΣΕ που τυχόν υπογράφουν και η αδυναμία προσφυγής στον ΟΜΕΔ. Η κυβέρνηση επιδιώκει να κάνει την εγγραφή στο ΓΕΜΗΣΟΕ πιο «ευκολοχώνευτη», για να δώσει άλλοθι στις συνδικαλιστικές ηγεσίες να προσαρμοστούν στις κρατικές προδιαγραφές.
ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΣΣΕ: Ο Υπουργός δύναται με απόφασή του να επεκτείνει την ισχύ της ΣΣΕ σε ολόκληρο τον κλάδο α) αν η ΣΣΕ δεσμεύει εργοδότες που απασχολούν ποσοστό μεγαλύτερο του 40% (αντί του 50% που ίσχυε έως τώρα) ή β) αν την εν λόγω ΣΣΕ έχει υπογράψει η ΓΣΕΕ και μια εργοδοτική οργάνωση. Ξεχνούν ν’ αναφέρουν ότι διατηρείται στο ακέραιο η δυνατότητα μιας επιχείρησης να εξαιρεθεί από κλαδική ΣΣΕ που έχει κηρυχθεί υποχρεωτική, εφόσον επικαλεστεί ότι αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα. Την ίδια στιγμή οι ξεπουλημένοι εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ παρουσιάζονται και ως οι μόνοι αρμόδιοι και εγγυητές των εργατικών δικαιωμάτων. Αλήθεια, τι όρους θα διαπραγματευτούν άραγε αυτοί που το μόνο που ξέρουν να κάνουν χρόνια τώρα είναι να ξεπουλάνε αγώνες, να βάζουν προσκόμματα σε κάθε αντίσταση που πάει να γεννηθεί και να παζαρεύουν τα εργασιακά δικαιώματα στα τραπέζια της συνδιαλλαγής;
Καμία αυταπάτη δεν μπορεί να υπάρξει σε σχέση με την επαίσχυντη συμφωνία. Στην περίοδο που διανύουμε, οι αυξήσεις στους μισθούς και οι ανθρώπινοι όροι δουλειάς αποτελούν όρους για την επιβίωση των εργαζομένων, οι οποίοι δεν μπορεί παρά να παλευτούν απ’ τους ίδιους. Καμία κυβέρνηση και κανένας εργοδότης, που τρίβουν τα χέρια τους μπροστά στην 13ωρη εργασία, δεν θα υπογράψει, χωρίς την πίεση εργατικών αγώνων, ΣΣΕ που να κατοχυρώνουν πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς. Κανένας απ’ τους παραπάνω, που κάνουν ό,τι μπορούν για να εντατικοποιήσουν τη δουλειά με το χαμηλότερο δυνατό κόστος -ακόμα κι αν αυτό συνεπάγεται ότι ο εργάτης δεν θα γυρίσει σπίτι του απ’ το μεροκάματο- δεν θα υπογράψει απ’ την καλή του την καρδιά, ΣΣΕ που θα εξασφαλίζει ανθρώπινους ρυθμούς δουλειάς. Καμία ΓΣΕΕ, που έχει ξεπουλήσει μια σειρά αγώνες, δεν πρόκειται να δώσει την κόντρα με το κεφάλαιο και τις εργοδοτικές ενώσεις για να διεκδικήσει ΣΣΕ που να κατοχυρώνουν εργασιακά δικαιώματα.
Η κυβέρνηση ξέρει πολύ καλά πως οι ΣΣΕ για τις οποίες μιλάει θα είναι μια χάρτα που θα εξειδικεύει τις πτυχές της αντεργατικής επίθεσης στον εκάστοτε κλάδο. Γι’ αυτό δεν τη νοιάζει αν σ’ αυτές τις ΣΣΕ θα εφαρμοστεί η μετενέργεια ή η επέκταση στον εκάστοτε κλάδο, όπως διατυμπανίζει. Γιατί ξέρει ότι όταν μια ΣΣΕ δεν είναι αποτέλεσμα πάλης και διεκδίκησης των εργαζομένων θα είναι απλά ένα κουρελόχαρτο.
Το κεφάλαιο, θεωρούσε και συνεχίζει να θεωρεί τη συλλογική διεκδίκηση δικαιωμάτων και την κατοχύρωσή τους μέσα απ’ τις ΣΣΕ «ξένο σώμα». Τις πολεμά χρόνια και θα συνεχίσει να τις πολεμά, γιατί κάθε νίκη για τους εργαζόμενους δεν μπορεί παρά ν’ αποτελεί μια ήττα για το κεφάλαιο. Είναι κομβικής σημασίας οι εργαζόμενοι, χωρίς καμία στάση αναμονής, να συγκροτηθούν και να απαντήσουν άμεσα ώστε να μην τεθεί καν προς ψήφιση ο αντεργατικός αυτός νόμος. Μέσα σε κάθε σωματείο, σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε κλάδο, η οργή να γίνει συγκρότηση και αγώνας για τη διεκδίκηση των ΣΣΕ που θα κατοχυρώνουν πραγματικά εργασιακά δικαιώματα.
