Χωρίς συνέχεια έμεινε η προαναγγελία του υπουργού Πολέμου των ΗΠΑ, Χέγκσεθ, ότι θα περικοπούν δραστικά και θα ανακατανεμηθούν τα στρατεύματα των ΗΠΑ που είναι εγκαταστημένα στην Ευρώπη. Η δήλωση αυτή προκάλεσε αρνητικά σχόλια από υψηλόβαθμα στελέχη όχι μόνο των Δημοκρατικών αλλά και των Ρεπουμπλικανών. Απορρίφθηκε, μάλιστα, από τον ΥΠΕΞ των ΗΠΑ, Ρούμπιο. Αυτό που εξετάζεται, τελικά, είναι η ανακατανομή τμήματος των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων που εδρεύουν σε ευρωπαϊκές χώρες, ενώ αναμένονται επ’ αυτού το επόμενο διάστημα οι τελικές αποφάσεις.
Ουσιαστικά, δεν επιλέχθηκε η μονομερής προσέγγιση ενός νεόκοπου τμήματος των αμερικανικών δεξαμενών σκέψης περί τον Τραμπ, ηχηρός εκπρόσωπος του οποίου είναι ο Χέγκσεθ, που πρεσβεύει ότι ο ανερχόμενος κινέζικος ιμπεριαλισμός είναι ο μοναδικός αντίπαλος των ΗΠΑ. Μια τέτοια μονόπλευρη θεώρηση αντιστοιχεί στην πρόταση για δραστική μείωση των αμερικανικών στρατευμάτων που εδρεύουν σε ευρωπαϊκές χώρες του ΝΑΤΟ. Έτσι κι αλλιώς, η Ευρώπη είναι τμήμα της Ευρασίας, που αποτελεί το κύριο πεδίο του ενδοϊμπεριαλιστικού ανταγωνισμού και που δεν υποβαθμίζεται, ακόμη και αν υπήρχε μια κάποια μείωση των αμερικανικών στρατευμάτων κατά 5.000 ή 10.00 στρατιώτες από τις 70.000 που αυτή τη στιγμή υπάρχουν στις ευρωπαϊκές χώρες.
Η βαρύνουσα σημασία της αντιπαράθεσης της Δύσης με τη Ρωσία στην Ουκρανία επιβεβαιώθηκε και από την πρόσφατη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα. Σ’ αυτήν αποφασίστηκε η αμέριστη συνδρομή της μεγαλύτερης δολοφονικής μηχανής, του ΝΑΤΟ, στην Ουκρανία στην αντιπαράθεσή του με τον ρωσικό ιμπεριαλισμό. Οικονομική βοήθεια, συνέχιση και αναβάθμιση της τροφοδοσίας της Ουκρανίας με όπλα, πυρομαχικά και οπλικά συστήματα συγκαταλέγονται στις αποφάσεις της Συνόδου στην Άγκυρα. Στο πλαίσιό της συζητήθηκε και η αδειοδότηση παραγωγής στην Ουκρανία πυραύλων Πάτριοτ από τις ΗΠΑ, βομβών και συστημάτων αεράμυνας από Ιταλία και Γαλλία, ενώ συμφωνήθηκε και η προμήθεια στην Ουκρανία αντιβαλλιστικών-αναχαιτιστικών πυραύλων από τις ΗΠΑ.
Ολοένα και περισσότερο ΗΠΑ, ΕΕ και Μεγάλη Βρετανία εξοπλίζουν την Ουκρανία με κάθε είδους όπλα, ενώ είναι αδιαμφισβήτητη και η συνεχής τροφοδοσία της με εξελιγμένα μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Χάρη σ’ αυτά εδώ και μερικούς μήνες η Ουκρανία έχει καταφέρει να πετύχει καίρια πλήγματα βαθιά μέσα στη ρωσική ενδοχώρα σε διυλιστήρια, σε αποθήκες πετρελαίου και βενζίνης, σε βιομηχανικές στρατιωτικές υποδομές, σε πλοία μεταφοράς πετρελαίου αλλά και εξαγωγικών αγροτικών προϊόντων. Καίριο ήταν τελευταία και το χτύπημα σε εγκαταστάσεις αποθήκευσης και πώλησης καταναλωτικών αγαθών με θύματα άμαχους πολίτες.
Τα πλήγματα αυτά, τα οποία η Ρωσία χαρακτηρίζει ως τρομοκρατικές ενέργειες, τα εντάσσει στο επονομαζόμενο «σχέδιο των 40 ημερών» του Ζελένσκι και δεν τα αφήνει αναπάντητα. Κρίσιμες ενεργειακές και βιομηχανικές εγκαταστάσεις της Ουκρανίας, χώροι αποθήκευσης ενέργειας, εργοστάσια παραγωγής και αποθήκες drones, τεράστιες αποθήκες εξαγωγής προϊόντων χτυπήθηκαν ισχυρά από ρωσικά drones και πυραύλους το τελευταίο διάστημα. Το Κίεβο και άλλες ουκρανικές πόλεις δέχθηκαν ισχυρότατα πλήγματα, με τον Ιούλιο να συγκαταλέγεται στον δεύτερο σε σειρά φονικό μήνα για άμαχους Ουκρανούς από το ξεκίνημα του πολέμου. Εμβληματική ήταν η τελευταία ρωσική επίθεση στην Οδησσό με πύραυλο Kh-22, που αναπτύσσοντας θερμοκρασία 4.000 βαθμών Κελσίου και πίεση 300.000 ατμοσφαιρών εξαΰλωσε στρατηγείο ουκρανικού στρατού και υπόγειο καταφύγιο.
Είναι φανερό ότι παράλληλα με τις φονικότατες μάχες στο καθαυτό μέτωπο, στο οποίο οι ρωσικές δυνάμεις προελαύνουν αργά αλλά σταθερά προς τα δύο εναπομείναντα «φρούρια» του Ντονμπάς, το Σλοβιάνσκ και το Κραματόρσκ, ξετυλίγεται το τελευταίο διάστημα ένας πόλεμος στις ενεργειακές, στρατιωτικές και οικονομικές υποδομές του αντιπάλου και από τις δύο πλευρές, με σημείο αφετηρίας αυτής της φάσης τις πολλές και μαζικές επιθέσεις της Ουκρανίας με drones βαθιά στο ρωσικό έδαφος, εκατοντάδες χιλιόμετρα από τη γραμμή του μετώπου. Αυτού του είδους τα χτυπήματα πολλαπλασιάζουν για την κάθε πλευρά και τον πολιτικό αντίκτυπο στον πληθυσμό των αντίπαλων πλευρών. Στη Ρωσία μεγαλώνει η δυσαρέσκεια των πολιτών και για τις απώλειες στρατιωτών αλλά και για τις σοβαρές ελλείψεις σε πετρέλαιο και βενζίνη. Ανάλογη είναι η κατάσταση στην Ουκρανία, στην οποία μάλιστα γίνεται όλο και πιο αναποτελεσματική η στρατολόγηση νέων φαντάρων για το μέτωπο.
Μ’ αυτά τα δεδομένα, ίσως ο όρος επέκταση και κλιμάκωση του πολέμου δεν είναι αρκετός για να περιγράψει με ακρίβεια τον πόλεμο στην Ουκρανία. Το πιο ορθό είναι να πούμε ότι η πολεμική σύγκρουση Δύσης-Ρωσίας στην Ουκρανία έχει ανέβει επίπεδο, πολλαπλασιάζοντας τις απώλειες και τους κινδύνους για τους λαούς.
Σ’ αυτή την εκτίμηση συνηγορούν και οι πρόσφατες αμερικανικές και ρωσικές δηλώσεις. Ο Τραμπ, που θα… τερμάτιζε τον πόλεμο στην Ουκρανία σ’ ένα μήνα, δήλωσε ότι ο πόλεμος θα τελειώσει το 2029! Ο Λαβρόφ τόνισε ότι η Αλάσκα δεν ήταν παρά ένα σύγχρονο Μινσκ, που έδωσε την ευκαιρία στις ΗΠΑ και τη Δύση να προετοιμαστούν οι ίδιες αλλά και να προετοιμάσουν καλύτερα την Ουκρανία για τον πόλεμο.
Η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στην Ουκρανία ως επίκεντρο του οξυμένου ενδοϊμπεριαλιστικού ανταγωνισμού ανησυχεί και προβληματίζει σοβαρά και τις πολιτικές ελίτ όλων των εμπλεκόμενων μερών. Έχει εντείνει τις διαφωνίες και τον διχασμό στα ηγετικά κλιμάκια των ΗΠΑ, προκαλεί αναστατώσεις και πολιτική αστάθεια στις ευρωπαϊκές ιμπεριαλιστικές μητροπόλεις, ενώ προβληματίζει έντονα και τη ρωσική ελίτ και το πολιτικό της προσωπικό.
Ας σταχυολογήσουμε μερικά πρόσφατα πολιτικά γεγονότα και πληροφορίες ή «πληροφορίες». Γεγονός είναι ότι ο Γερμανός πρώην ΥΠΕΞ, Γκάμπριελ, πρότεινε η Γερμανία να έρθει σε διάλογο με τον Πούτιν και να βολιδοσκοπήσει τις προθέσεις του πριν η κατάσταση φτάσει στο απροχώρητο.
Το περιοδικό Forbes θεωρεί ότι «είναι μετρημένες οι μέρες του Πούτιν» λόγω ελλείψεων σε καύσιμα και προϊόντα και της συνεχούς στρατολόγησης. Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες από την Τουρκία μεταφέρουν ότι η τουρκική ΜΙΤ και ο Φιντάν ενημέρωσαν τη ρωσική ηγεσία ότι έξι Ρώσοι στρατηγοί ετοιμάζουν πραξικόπημα κατά του Πούτιν και ότι αυτοί οι στρατηγοί την επόμενη μέρα βρέθηκαν νεκροί…
Ταυτόχρονα, έχει αυξηθεί στο εσωτερικό της Ρωσίας η κριτική προς τον Πούτιν ότι δεν αντιμετωπίζει με σθεναρό τρόπο τις προκλητικές ενέργειες της Δύσης που προμηθεύουν όπλα (drones) που καταφέρνουν πλήγματα βαθιά σε ρωσικό έδαφος. Θυμίζουν οι επικριτές του Πούτιν ότι ο ίδιος είχε προειδοποιήσει ότι χώρες που παράγουν και προμηθεύουν στην Ουκρανία επιθετικά όπλα αποτελούν νόμιμους στόχους της Ρωσίας.
Το «ερώτημα» που θέτουν είναι αμείλικτο: Δεν είναι νόμιμοι στόχοι της Ρωσίας εργοστάσια στην Ευρώπη που παράγουν drones και τα προμηθεύουν στην Ουκρανία; Είναι η ρωσική ηγεσία και ο Πούτιν έτοιμοι για ένα τέτοιο άλμα; Και από την άλλη, πόσο έτοιμη και ενιαία είναι και η Δύση στην αναβάθμιση, και μέχρι πού, της σύγκρουσής της με τη Ρωσία;
