«Οι πολίτες δεν μπορούν να περιμένουν. Χρειάζονται ανάσα». Με τούτα τα λόγια κατά την τοποθέτησή του στο Εθνικό Συμβούλιο της ΕΛΑΣ, ο Τσίπρας έδωσε ήδη μια ιδέα για το τι επρόκειτο να ακολουθήσει κατά την παρουσίαση του κυβερνητικού του προγράμματος των «100 πρώτων ημερών». Ποιο είναι, λοιπόν, το περιεχόμενο του ρηξικέλευθου αυτού προγράμματος; Δωρεάν εισιτήρια στα ΜΜΜ, που η εργατική τάξη και ο λαός έχουν χιλιοπληρώσει για να αντικρίζουν καθημερινά ένα όλο και χειρότερο χάλι, δημόσιος φορέας για τη στέγη και τα στεγαστικά δάνεια, εξαγγελίες για εκπτώσεις στο ρεύμα, νέο-απροσδιόριστο σύστημα εισαγωγής στα πανεπιστήμια (άραγε για πόσους;) και αόριστες υποσχέσεις για «αξιοπρεπείς αμοιβές σε Υγεία και Παιδεία».
Μέχρις εκεί! Ακόμα και αυτές οι πάλαι ποτέ ψεύτικες διακηρύξεις, με τις οποίες ανήλθε ο ΣΥΡΙΖΑ στη διακυβέρνηση το 2015, δεν έχουν θέση στον «εναλλακτικό πόλο» στη ΝΔ, που επιχειρείται να στηθεί με την αμέριστη προβολή μιας σειράς ΜΜΕ και τις βοήθειες ορισμένων ξένων και ντόπιων κέντρων εξουσίας. Ο λαός και η νεολαία μπορούν το πολύ-πολύ να προσμένουν σε μερικές κλεφτές ανάσες μέσα στη διαρκή ασφυξία που βιώνουν. Ανήκουν στο παρελθόν και αυτές οι ξοφλημένες σοσιαλδημοκρατικές αυταπάτες, που σε μια εποχή γενικευμένης επίθεσης των δυνάμεων του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού, κρίσης και ανταγωνισμών δεν δύνανται να σταθούν ούτε ως προεκλογικού τύπου εξαγγελίες.
Μετά από όλα αυτά, το μόνο δίλημμα που μπορεί να τεθεί ενόψει εκλογών, όπως εκφράστηκε δια στόματος Τσίπρα, είναι το «διαφθορά ή εντιμότητα». Ο κόσμος της δουλειάς, αφού αποδεχτεί να μείνει στο περιθώριο, μένοντας θεατής στις αντιδραστικές ανακατατάξεις που συντελούνται στο αστικό πολιτικό σκηνικό, καλείται στη συνέχεια να διαλέξει: τίμια ή άτιμη σφαγή των δικαιωμάτων του, υποταγή στον ιμπεριαλισμό και εμπλοκή στα ματωμένα σχέδια των «προστατών» της χώρας με διεφθαρμένους ή «αδιάφθορους» στο τιμόνι;
«Κάθε ευρώ που χάνεται από τη διαφθορά δεν είναι απλά ένας αριθμός. Είναι ένα παιδί που δεν έχει το σχολείο που αξίζει. Ένας δάσκαλος που αμείβεται με μισθούς ντροπής. Είναι ένα νοσοκομείο που δεν λειτουργεί κι ένας ασθενής που περιμένει για μήνες στις λίστες των χειρουργείων. Είναι ένας νέος που εγκαταλείπει την Ελλάδα γιατί πιστεύει ότι δεν έχει μέλλον», μας πληροφορεί ο Τσίπρας. Για όλα τα δεινά που βιώνει ο λαός, επομένως, δεν πρέπει να διανοηθεί ότι είναι υπεύθυνο το ξένο και ντόπιο κεφάλαιο και οι πολιτικοί του υπηρέτες. Φταίει η επάρατος «διαφθορά» και το μόνο που μένει να γίνει είναι να εφευρεθεί μια «έντιμη» διαχείριση του καπιταλισμού. Τόσο έντιμη που θα αναγκάσει μέχρι και τους τραπεζίτες να συνετιστούν και να «σταματήσουν την πλάκα» με τον αναβαλλόμενο φόρο, όπως τους ζήτησε ο πρώην πρωθυπουργός του τρίτου μνημονίου και των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών στην ομιλία του.
Το πραγματικό πρόγραμμα, βέβαια, της ΕΛΑΣ είναι αυτό που δεν παρουσιάζεται ποτέ ολόκληρο σε τέτοιου τύπου εκδηλώσεις. Διαμορφώνεται σε συναντήσεις, όπως αυτή με την πρέσβειρα των ΗΠΑ, Γκιλφόιλ, όπου ο Τσίπρας είχε την ευκαιρία να υπενθυμίσει τον στρατηγικό διάλογο με τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, που ξεκίνησε επί των ημερών του, να επαινέσει τις πρωτοβουλίες Τραμπ για του Ουκρανικό και τη Μέση Ανατολή και να δηλώσει «παρών» στην επανέναρξη των διαπραγματεύσεων για μια ΝΑΤΟϊκή λύση στο κυπριακό. Δεν παρέλειψε, φυσικά, να εκφράσει και τις ανησυχίες της ντόπιας εξαρτημένης άρχουσας τάξης για την ανταγωνίστριά της την Τουρκία και τα περισσότερα ανταλλάγματα που επιδιώκει από τη σχέση της με τις ΗΠΑ. Αντίστοιχες αγωνίες εμπεριέχονται και στις διακηρύξεις για τη «στρατηγική ανάπτυξης», που δεν πρόκειται για τίποτε άλλο πέρα από την αναπαραγωγή της δυσαρέσκειας εγχώριων κέντρων για την «κατασπατάληση των ευκαιριών του Ταμείου Ανάκαμψης».
Αλλά για να μην αδικούμε… την προγραμματική δουλειά της ΕΛΑΣ, είμαστε σίγουροι ότι τώρα που θα πιάσουν δουλειά οι ορισμένοι τομεάρχες, το πρόγραμμα θα εμπλουτιστεί περαιτέρω. Και θα μας αποκαλύψει ακόμα πληρέστερα το αντιλαϊκό του περιεχόμενο.
