Απόλυτα αναμενόμενη ήταν η πρόσφατη απόρριψη από τον Πούτιν της νέας ουκρανικής «πρότασης» για άμεση παύση των εχθροπραξιών στο μέτωπο και για περιορισμό και από τις δύο πλευρές των επιθέσεων με πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς. Η ρωσική πλευρά διαμήνυσε για μια ακόμη φορά ότι ακόμη και μια εκεχειρία προϋποθέτει α) την απόσυρση του ουκρανικού στρατού από τις τέσσερις περιφέρειες που η Μόσχα θεωρεί ότι της ανήκουν, και β) τη δημόσια άρση της πρόθεσης της Ουκρανίας να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ. Και επειδή κάτι τέτοιο δεν έγινε, όπως ήταν πάλι φυσικό από την ουκρανική πλευρά, η στρατιωτική σύγκρουση συνεχίζεται αμείωτη και «χοντραίνει».
Σε αυτή τη φάση, τόσο οι δήθεν ειρηνευτικές προτάσεις Ζελένσκι όσο και οι πλήρως αντιφατικές δηλώσεις Πούτιν -μετά την απόρριψη της ουκρανικής πρότασης που προαναφέρθηκε- σχετικά με το πότε ή με ποιον θα ήταν διατεθειμένος να ξαναρχίσει τις συνομιλίες, εντάσσονται στο επικοινωνιακό παιχνίδι της κάθε πλευράς, που θέλει να παριστάνει τη φιλειρηνική τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό. Ακόμη, ο Ζελένσκι, ενοχοποιώντας τη ρωσική αδιαλλαξία για τη συνέχιση του πολέμου, παρουσιάζει ως απόλυτα δίκαιη και επιβεβλημένη την απρόσκοπτη οικονομική και στρατιωτική στήριξη της Δύσης (ΗΠΑ-ΕΕ-Μ.Βρετανία) στην Ουκρανία, εν όψει μάλιστα της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ. Απ’ την άλλη, ο Πούτιν, στοχοποιώντας τον Ζελένσκι και την ουκρανική πλευρά ως υπαίτια της πολεμικής σύγκρουσης, δικαιολογεί στον ρωσικό λαό την «πολεμική επιχείρηση», καλώντας τον να δείξει υπομονή και αντοχή…
Στο διαρκώς επεκτεινόμενο πεδίο της πολεμικής σύγκρουσης, η Δύση μέσω της Ουκρανίας επενδύει στην εντεινόμενη φθορά της Ρωσίας τόσο σε οικονομικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο.
Η αποδυνάμωση της ρωσικής πολεμικής οικονομίας βρίσκεται στο επίκεντρο της πολεμικής τακτικής Ουκρανίας-Δύσης. Με πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς αλλά κυρίως με drones δέχονται απανωτά χτυπήματα διυλιστήρια, τερματικοί σταθμοί πετρελαίου, πολεμικά πλοία και εργοστάσια παραγωγής οπλικών συστημάτων. Με τη βοήθεια των ΗΠΑ στο επίπεδο της τεχνογνωσίας, οι Ουκρανοί κατάφεραν ισχυρά πλήγματα σε εμβληματικά διυλιστήρια αλλά και στρατιωτικο-βιομηχανικές εγκαταστάσεις στο Σλαβιάνσκ, στο Γιάροσλαβ, στο Βόλγκογκραντ, ακόμη και στο Ομσκ της Σιβηρίας, σε απόσταση πάνω από 1.200 χιλιόμετρα από το ουκρανικό έδαφος. Αν οι ελλείψεις σε πετρέλαιο και βενζίνη είναι εμφανείς στην καθαυτή ρωσική επικράτεια, όπως ομολογούν και Ρώσοι αξιωματούχοι, η Κριμαία ήδη από τον Απρίλιο έχει μπει στο στόχαστρο της Ουκρανίας-Δύσης. Όπως δήλωσε ο Ουκρανός υπουργός Άμυνας, Φεντόροφ, «Στο εγγύς μέλλον φαίνεται ότι η Κριμαία θα μετατραπεί σε νησί. Για τους Ρώσους η κόλαση μόλις αρχίζει».
Το Κίεβο επιχειρεί να κόψει τις γραμμές εφοδιασμού των ρωσικών δυνάμεων και να απομονώσει την Κριμαία από τις προμήθειες της Ρωσίας. Γι’ αυτό και με επιθέσεις με drones έχει καταστήσει ανενεργή τη γέφυρα που συνδέει σιδηροδρομικώς την ηπειρωτική Ρωσία με το Κερτς. Ταυτόχρονα, χτυπά και την προμηθευτική διασύνδεση Ρωσίας-Κριμαίας, φέρνοντάς την σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και επιφέροντας πλήγματα όχι μόνο σε διυλιστήρια αλλά και στον τουρισμό.
Στην επίσημη τοποθέτησή του στην κρατική ρωσική τηλεόραση ο Πούτιν παραδέχθηκε ότι η χώρα του δέχεται χτυπήματα από την Ουκρανία, δηλώνοντας ταυτόχρονα ότι «όπου κι αν χτυπήσουν τις υποδομές μας δεν επηρεάζουν καθόλου την κατάσταση στο μέτωπο». Παράλληλα, απευθυνόμενος στον ρωσικό λαό, εν όψει μάλιστα και των βουλευτικών εκλογών του Σεπτεμβρίου, τον κάλεσε να δείξει ανθεκτικότητα και να έχει εμπιστοσύνη στη Ρωσία, προσπαθώντας να μαλακώσει τη λαϊκή κόπωση και τη δυσαρέσκεια από τον πολύχρονο πόλεμο.
Στο πολεμικό πεδίο, καταγράφηκε ως επιτυχία η πλήρης κατάληψη της Κονσταντινίβκα από τις ρωσικές δυνάμεις. Συνεχίζεται το μοτίβο της αργής αλλά σταθερής προέλασης του ρωσικού στρατού στο κυρίως μέτωπο. Από την άλλη, και η Ρωσία συνεχίζει, επεκτείνει και συστηματοποιεί τις επιθέσεις της στο εσωτερικό της Ουκρανίας. Το τελευταίο διάστημα, η Οδησσός, έξι μεγάλες πόλεις και ανάμεσά τους το Κίεβο δέχτηκαν ισχυρά πλήγματα.
Ιδιαίτερα η ουκρανική πρωτεύουσα δέχθηκε το σφοδρότερο μέχρι σήμερα ρωσικό χτύπημα με 75 πυραύλους και 500 drones. Η επίθεση διήρκεσε 11 ώρες και χτυπήθηκαν 30 τοποθεσίες. Στοχοποιήθηκαν, με επιτυχία για τους Ρώσους, πολλές εγκαταστάσεις αποθήκευσης ενέργειας, εργοστάσια παραγωγής πολεμικού υλικού και drones, αποθήκες λογισμικού ηλεκτρονικού πολέμου. Χτυπήθηκαν μάλιστα και δύο ξενοδοχεία με νατοϊκούς και μυστικές εγκαταστάσεις, όπως πρόσφατα απειλούσε ότι θα κάνει η ρωσική πλευρά. Οι επιθέσεις αυτές εκτός των άλλων ανέδειξαν και τη μεγάλη έλλειψη των Ουκρανών σε αντιβαλλιστικούς πυραύλους, γεγονός που επισήμανε ο Ζελένσκι, ζητώντας την απαραίτητη βοήθεια από τη Δύση.
Η Δύση (ΗΠΑ-ΕΕ, Βρετανία) δεσμεύτηκε για μια ακόμη φορά για αμείωτη οικονομική και στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία. Η Ρωσία, ενώ ανεβάζει κλίμακα στις στρατιωτικές της επιθέσεις, δεν φαίνεται να έχει αποφασίσει να «απαντήσει» με τη μέγιστη ισχύ του συμβατικού της οπλοστασίου, πιθανότατα για να μην προκαλέσει τη μέγιστη αντισυσπείρωση της Δύσης, σε μια περίοδο που τα ρήγματα στο πλαίσιό της είναι παραπάνω από εμφανή.